عافيت و توسعه در معاش نباشد مگر آن كه از ايشان روى گرداند ؛ و چنانچه نور ( معنويّت ) يكى از اين بندگان بين اهل زمين پراكنده و تقسيم گردد ، همگى به آن اكتفا كنند . 24 - از يزيد بن خليفه ( نقل شده ، كه به نقل ) از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ گفت : خداوند تبارك و تعالى براى مؤمن چيزى را مقدّر و مخيّر نمىكند مگر آنكه خير و صلاح او در آن باشد . 25 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( روايت شده است كه ) فرمود : همانا خداوند از بندهء مؤمن بر كنار و دور مىنمايد آنچه را كه دوست نداشته باشد ، نسبت به هر چه كه علاقه دارد ؛ همان طورى كه مرد شترى را كه مال او نباشد از ديگر شترانش بر كنار و دور مىگرداند . 26 - و از آن حضرت ( امام صادق ) عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نيز روايت شده است كه ) فرمود : همانا پروردگار متعال با مؤمن عهد و پيمان بسته است ، كه چهل روز بر او نمىگذرد مگر آن كه به وسيله مريضى در وجودش ، يا مصيبتى در اهل و اموالش ؛ و يا مصيبتى ديگر از مصيبتهاى دنيايى بر او وارد شود ، تا در قبال آن پاداش ( عظيمى را ) عطايش نمايد . 27 - از ابن حمران روايت شده است كه گفت : شنيدم ( امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ) مىفرمود : مؤمنى نيست كه چهل شب بر او بگذرد مگر آن كه متذكّر چيز ناراحت كننده‌اى شود ، تا بر آن پاداش دريافت كند ؛ و كمترين آن اندوهى است كه نمىداند چگونه و از كجا آمده است .